در برخى از گزارش‌هاى همين روايت آمده است كه امام صادق ( ع ) در ادامهء كلام خويش فرمود : وَ لَم يَرِد عَلَينا لِلحَوضِ مَن يَشرِبُ بِهذِهِ الأشرِبَةِ ، فَقالَ لَهُم بَعْضُهُم : أىُّ اشرِبَةٍ هِي ؟ فَقالَ : كُلُّ مُسكِرٍ . و كسى كه از اين نوشيدنىها بنوشد در حوض كوثر به حضور ما نمىرسد . برخى از حاضران پرسيدند : و آن ، چه نوشيدنىهايى است ؟ امام ( ع ) فرمود : هر نوشيدنى مست‌كننده . كوثر اگر « كوثر » مفهوم خير كثير را برساند ، حضرت حميده از جمله مصاديق بارز و آشكار آن بوده است ؛ چرا كه در پرتو اين بانوى بزرگ ، امام موسى بن جعفر ( ع ) پا به صحنهء آفرينش نهاد . شايسته است در اينجا به ماجراى ولادت مولانا موسى بن جعفر ( ع ) اشاره‌اى داشته باشيم . آن ولى اعظم الهى در روز يكشنبه ، « 1 » هفتم ماه صفر سال 128 يا 129 هجرى در منطقهء « ابواء » - حد فاصل بين مكه و مدينه - عالم وجود را به ولادتش مزين ساخت . « 2 »

--> ( 1 ) . يا سه شنبه . ( 2 ) . الدروس الشرعية ، شهيد اوّل ، ج 2 ، ص 13 ؛ جامع عباسى ، بهاء الدين عاملى ، ص 189 ؛ تاج المواليد ، ص 45 .